Naz
Kökbudak

Kökbudak’ın sanatsal yolculuğu, evrene dışarıdan bakmakla değil, kendi içine yönelmekle başladı. Yaşamında tekrar eden duygusal ve deneyimsel döngüleri fark ettiği bir dönemde hikâyenin değişmediğini gördü: Kişiler değişiyor, roller kalıyor; aynı duygular ve benzer deneyimler farklı biçimlerde yeniden yaşanıyordu.

Bu tekrarlar tuvale aktarıldıkça görünür hâle geldi. Nazar formunun dairesel yapısı, tekrarı ve güçlü merkezi, insanın iç dünyasında yinelenen döngülerin görsel karşılığına dönüştü. Üretim süreci artık yalnızca bir yaratım eylemi değil, aynı zamanda bir farkındalık alanıydı. Görmek, döngünün dışına çıkmanın ilk adımı oldu.

Sanatçının “Inner Cosmos” adını verdiği düşünsel evren bu farkındalıktan doğdu. Kökbudak’a göre insanın iç dünyası da evren gibi döngüler, merkezler, çekim alanları ve dönüşümler üzerinden hareket eder. Gerçek dönüşüm; kişinin tekrar eden döngülerini fark etmesi, onların ötesine geçmesi ve kendi potansiyeline ulaşmasıyla başlar.

Her eser, insanın kendine özgü dönüşüm yolculuğunun bir yansımasıdır. Aynı döngüler tekrar etse bile her insanın onları fark etme, aşma ve kendi evrenini yaratma biçimi benzersizdir.